44. Sone Ağustos 25
44. Sone
Etimin bu kasvetli özü fikir olsaydı,
Yolumu zalim mesafe durduramazdı,
Değil mi ki gelirdim bakmadan mesafeye,
Uzaklardaki sınırlardan olduğun yere.
Mesele değil zaten ayaklarım dursa da
Senden en uzaktaki toprakta,
Çünkü aşardı fikrim denizi ve toprağı,
Düşünür düşünmez nerede kaldığını.
Fakat ah! Fikir olmadığım fikri kahreder beni,
Sen gittiğinde aşabilmek uzun mesafeleri,
Heyhat, karılmış hamurum toprakla ve suyla,
Zamanın keyfine uymalıyım bir yakınmayla.
Ağır maddeleri alıyorum elime, elde var sıfır,
Ama her iki derdin nişanı, gözyaşlarım, ağır mı ağır.
William Shakespeare (1564-1616)
Çeviren: İsmail Haydar Aksoy

